„To mnie miażdży”: mleczarze walczą o przetrwanie wojen handlowych Trumpa i spadające zapotrzebowanie na mleko

SCHODACK, Nowy Jork — Nathan Chittenden ostrożnie przerzucił nowonarodzone cielę na ramiona i poprowadził je do swojej mleczarni, aby dołączyła do tuzina innych dzieci.

„Czasami czuję się jak dyrektor szkoły, który próbuje zapamiętać imiona wszystkich osób” – powiedział Chittenden (41 l.) o swoich krowach mlecznych.

Stado Chittendena ma się dobrze, ale gospodarstwo mleczne prowadzone przez jego rodzinę w hrabstwie Rensselaer, około dwóch godzin na północ od Nowego Jorku, znajduje się pod ogromną presją.

Producenci mleka w Stanach Zjednoczonych zanikają, ponieważ konsolidacja branży i zmieniające się gusta konsumentów utrudniają przetrwanie małym gospodarstwom. W listopadzie amerykański gigant mleczarski Dean Foods złożył wniosek o ochronę przed upadłością, obwiniając fakt, że Amerykanie piją mniej tradycyjnego mleka krowiego i przechodzą na jego zamienniki bezmleczne. Firma rozważa sprzedaż swojej działalności spółdzielni mleczarskiej Dairy Farmers of America.

Tymczasem spadające ceny mleka i wojny handlowe prezydenta Donalda Trumpa wypchnęły dziesiątki rolników z rynku. Według Departamentu Rolnictwa USA, w sumie Stany Zjednoczone straciły prawie 20,000 30 licencjonowanych gospodarstw mlecznych, co oznacza spadek o około 1992% w ciągu ostatniej dekady. Jest to zgodne z długoterminową tendencją: według Krajowego Związku Rolników w latach 2018–94,000 ponad 10 XNUMX rodzinnych gospodarstw mlecznych zamykało działalność w tempie XNUMX gospodarstw dziennie.

Chittenden przez 20 lat obserwował, jak jego sąsiedzi rolnicy znikali jedna po drugiej, w tym pięć gospodarstw ze strony ojca.

„To mnie miażdży” – powiedział Chittenden, rolnik w trzecim pokoleniu na farmie Dutch Hollow. „Straciliśmy wiele gospodarstw na północnym wschodzie. Każdy z tych rolników był dla nas sąsiadem i przyjacielem.”

„Znaliśmy ich, a teraz ich nie ma. Ich historia minęła i nigdy nie wróci” – dodał.

Chittenden powiedział, że jego rodzina założyła gospodarstwo w 1976 r., hodując 55 krów rasy Jersey, a obecnie stado liczy około 800 sztuk. Prowadzi gospodarstwo rolne wraz ze swoimi dwoma braćmi i rodzicami.

W latach 1990. rodzina Chittendena podjęła decyzję o zaciągnięciu większego zadłużenia w celu rozszerzenia działalności. Kupowali więcej krów, zatrudniali więcej ludzi i pracowali dłużej, aby utrzymać produkcję. Chittenden stwierdził, że tego rodzaju inwestycje kapitałowe nie byłyby dziś możliwe do podjęcia przez rodzinne mleczarnie ze względu na nadwyżki mleka i niższe ceny.

„Stres w mojej rodzinie był namacalny. Wszyscy byli zestresowani i przenieśli ten stres do swojego życia osobistego” – wspomina.

Gospodarstwo ostatecznie stało się rentowne po kilku latach, ale miało to swoją cenę. „Nie pracowaliśmy w godzinach ludzkich. Jednostka rodzinna już nie działała – dzień po dniu pracowaliśmy i robiliśmy wszystko, co w naszej mocy, aby wyjść z długów” – powiedział Chittenden. „To nie był szczęśliwy czas”.

Po rozbudowie rodzina odniosła większy sukces. Chittenden został dyrektorem zarządu Cornell Cooperative Extension na 12 lat, począwszy od 2007 roku. Jego rodzina zatrudniła także więcej osób do pracy w oborach i pomagania w uprawie roślin na paszę dla bydła.

W 2010 roku rodzina borykała się z innymi problemami. Po pierwsze, spadające ceny mleka utrudniały utrzymanie zysków. Według USDA ceny mleka spadły o około 23% w ciągu ostatnich pięciu lat w miarę, jak produkcja mleka stała się łatwiejsza, a regulacje stanowe zwiększyły produkcję.

Jest to problem ogólnobranżowy dla mniejszych producentów mleka. Marża między kosztami produkcji a ceną sprzedaży nie wystarcza, aby zarobić na życie, zwłaszcza gdy gospodarstwa mleczne konsolidują się w większe przedsiębiorstwa, które ostatecznie dominują w branży.

Konsolidacja w sektorze mleczarskim doprowadziła do powstania większych gospodarstw z większą liczbą krów i wysokim poziomem produktywności. Na przykład w latach 13–2009 w całym kraju nastąpił 2018% wzrost produkcji mleka na krowę.

W 2018 r. wyzwania stojące przed Chittenden wzrosły wykładniczo. Stany Zjednoczone były blisko rekordowego roku w zakresie pierwszych pięciu miesięcy eksportu produktów mlecznych do Chin w zakresie serwatki, koncentratu białka i sera. Zmieniło się to jednak w czerwcu, kiedy Chiny nałożyły cła na amerykański eksport w odpowiedzi na cła Trumpa. Chiny są głównym rynkiem dla przemysłu mleczarskiego, ponieważ chińscy konsumenci kupują ogólnie więcej produktów mlecznych.

„Chiny ufają naszym produktom mlecznym bardziej niż własnemu produktowi krajowemu. Nie możemy sobie pozwolić na utratę tego rynku” – powiedział Chittenden.

Eksport amerykańskich produktów mlecznych do Chin spadł w 50 r. o ponad 2019%. Stany Zjednoczone i Chiny ogłosiły w grudniu zawarcie pierwszego etapu porozumienia, a Trump zapowiedział, że Chińczycy „już wkrótce” kupią produkty rolne o wartości 50 miliardów dolarów.

Prezydent przekonywał, że prowadzona przez niego wojna handlowa pomoże amerykańskim producentom w dłuższej perspektywie i zapowiedział wielomiliardowy program pomocy dla rolników poszkodowanych w wyniku wojny handlowej. Jednak przemysł mleczarski był szczególnie krytyczny wobec tej pomocy, argumentując, że dotacje nie wystarczą, aby zrekompensować rolnikom i że USDA nie korzystała z aktualnych danych produkcyjnych przy ustalaniu pomocy.

„Wyraziliśmy obawy dotyczące nieadekwatności tych płatności” – powiedział Paul Bleiberg, wiceprezes ds. relacji rządowych w Krajowej Federacji Producentów Mleka. „Runda przeprowadzona przez USDA w 2019 r. była silniejsza niż w 2018 r. – hodowcom bydła mlecznego przyznano lepsze płatności – ale nadal uważaliśmy, że szkoda nie była adekwatna do strat”.

Ponieważ gospodarstwa rolne w całym kraju nadal się zamykają, producenci mleka, tacy jak Chittenden, zastanawiają się, w jaki sposób utrzymają swoje przedsiębiorstwa, biorąc pod uwagę niepewność handlu międzynarodowego.

„Nie możemy po prostu zamknąć drzwi przed naszymi partnerami handlowymi i oczekiwać, że nie będzie to miało negatywnych konsekwencji dla rolników zależnych od tych gospodarek” – powiedział Chittenden. „Nie mam roku, żeby czekać na wojnę handlową. Nie mam wystarczającej rezerwy, żeby tak długo przebywać w oblężeniu.

Gospodarstwo Chittendena już nie rośnie ze względu na spadające ceny wywierające presję na marże i spowolnienie międzynarodowego popytu. Jednak gospodarstwo zachowało rentowność, częściowo dzięki członkostwu w spółdzielni, powiedział Chittenden.

Zmiany klimatyczne stanowią kolejne ryzyko dla Chittenden i innych rolników. Wyższe temperatury i wilgotność mogą stresować krowy i zmniejszać współczynnik reprodukcji oraz wydajność mleczną, jeśli krowy jedzą mniej.

Niektórzy hodowcy bydła mlecznego przeszli na lżejszy sprzęt, aby zmniejszyć ugniatanie gleby i zainstalowali systemy odwadniające w płytkach. Zmienili także rodzaj upraw, które uprawiają i kiedy je sadzą.

„Cała ta technologia kosztuje. To wielka gra biznesowa” – powiedział David Lane, autor badania z 2019 r. na temat zmian klimatycznych i gospodarstw mlecznych w Nowym Jorku i Wisconsin.

„Rolnicy, których stać na technologię łagodzącą wszystkie zagrożenia klimatyczne, to największe mleczarnie, a mniejsze, których nie stać, upadną z rynku”.

Chittenden zainstalował w swoim gospodarstwie klimatyzowane obory z klimatyzacją i wentylatorami chłodzącymi. Robotyka w dojarniach pomogła mu również obniżyć koszty pracy.

Pomimo trudności Chittenden zamierza przekazać odnoszący sukcesy biznes następnemu pokoleniu hodowców bydła mlecznego.

„Mógłbym jutro sprzedać farmę, ale oznaczałoby to zamknięcie pracy trzech pokoleń” – powiedział.

„Zawsze przetrwaliśmy przeciwności losu i zrobimy to ponownie” – dodał. „Chcemy po prostu nadal opiekować się naszymi zwierzętami, produkować mleko i robić to, co kochamy”.

— Wykresy CNBC Nate'a Rattnera