W jaki sposób zmiany systemowe, gospodarki o obiegu zamkniętym i działania na rzecz klimatu są kluczem do osiągnięcia zielonych celów

Od napięć geopolitycznych po pandemię koronawirusa i spory handlowe, współczesne życie często może wydawać się oszałamiające, niepewne i chaotyczne.

Jednym z obszarów, w którym wydaje się, że istnieje odnowione poczucie jedności, jest środowisko. W zeszłym tygodniu prezydent USA Joe Biden podpisał dekret nakazujący ponowne przystąpienie do porozumienia paryskiego w sprawie zmian klimatycznych, cofając decyzję administracji Trumpa o wycofaniu się z porozumienia. 

Przełomowe porozumienie osiągnięte na szczycie COP21 w grudniu 2015 r. Porozumienie paryskie ma na celu utrzymanie globalnego ocieplenia „znacznie poniżej” 2 stopni Celsjusza (35.6 stopnia Fahrenheita) powyżej poziomu sprzed epoki przemysłowej oraz „kontynuowanie wysiłków” w celu ograniczenia wzrostu temperatury do 1.5 stopnie Celsjusza.

W oświadczeniu będącym odpowiedzią na decyzję Bidena Komisja Europejska podkreśliła potrzebę dalszej współpracy i konsensusu. „Kryzys klimatyczny jest najważniejszym wyzwaniem naszych czasów” – powiedział organ wykonawczy UE – „i można go rozwiązać jedynie poprzez połączenie wszystkich naszych sił”.

Rola finansów

Nie tylko politycy skupiają się na środowisku. W dyskusji panelowej moderowanej przez Steve'a Sedgwicka z CNBC, szczegółowo omówiono rolę sektora finansowego w wysiłkach na rzecz łagodzenia skutków zmian klimatu. 

„W branży finansowej, w porównaniu z tym, gdzie byliśmy w 2015 roku, istnieje niezaprzeczalny i przyspieszający rozmach” – powiedział Rhian-Mari Thomas, dyrektor generalny Green Finance Institute.

„Widzimy ogromne napływy do… funduszy środowiskowych, społecznych i związanych z zarządzaniem” — kontynuowała, wyjaśniając, że zakres zachodzących zmian był szeroki.

„Oprócz interesujących innowacji, które obserwujemy, oraz obietnic i zobowiązań poszczególnych firm finansowych i dostawców, tak naprawdę obserwujemy zmiany na poziomie systemowym” – powiedziała.

Według brytyjskiej organizacji zarządzającej inwestycjami, Investment Association (IA), w okresie od stycznia do października 2020 r. 7.8 miliarda funtów (10.72 miliarda dolarów) zostało ulokowanych w „odpowiedzialnych funduszach inwestycyjnych”.

Według IA stanowiło to 47.5% wszystkich środków netto ulokowanych w funduszach i było czterokrotnie wyższe w porównaniu z tym samym okresem w 2019 r.

Tylko w październiku 2020 r. w fundusze te ulokowano ponad 1 miliard funtów, co IA określiła jako „najwyższą miesięczną sumę w historii”. Nadal jednak trzeba pracować: IA stwierdziła, że ​​„ogólny udział zarządzanych funduszy branżowych” funduszy odpowiedzialnych inwestycji wyniósł na koniec października zaledwie 3.0%.

Wzmacniając swój punkt widzenia na zmianę systemową, Thomas odniosła się do Sieci Banków Centralnych i Organów Nadzoru na rzecz Ekologizacji Systemu Finansowego lub NGFS. Uruchomiony w 2017 r. NGFS składa się z banków centralnych i organów nadzoru.

Rozkładając rzeczy, składa się z 83 członków i 13 obserwatorów. Ten ostatni obejmuje instytucje takie jak Międzynarodowy Fundusz Walutowy i OECD, a członkami są od Banku Anglii i Europejskiego Banku Centralnego po Rezerwę Federalną Stanów Zjednoczonych.

Obecność tak wielkich hitów nie jest tracona przez Thomasa. „Wszystkie światowe banki o znaczeniu systemowym i wiele innych instytucji finansowych jest teraz nadzorowanych przez członków NGFS, którzy są zobowiązani do zapewnienia zgodności systemu usług finansowych z celami porozumienia paryskiego” – powiedziała.

Wyzwanie stojące przed biznesem

Chociaż ogólny obraz może się zmieniać dzięki globalnym inicjatywom i współpracy, ważna jest również kwestia tego, jak poszczególne firmy radzą sobie z kwestiami związanymi ze zrównoważonym rozwojem i środowiskiem.

Inny członek panelu CNBC, dyrektor generalny Covestro, Markus Steilemann, starał się podkreślić wyzwanie stojące przed jego firmą, głównym graczem na rynku polimerów.

„Mamy dwa przejścia do opanowania” – powiedział. „Numer jeden to nasze ogromne zapotrzebowanie na energię, które musi stać się neutralne dla klimatu, neutralne pod względem emisji dwutlenku węgla” – dodał.

„Po drugie, musimy opanować transformację surowcową, czyli całkowite odejście od surowców pochodzących z węgla, ropy i gazu w kierunku źródeł odnawialnych”.

Steilemann podkreślił również znaczenie dążenia do gospodarki o obiegu zamkniętym, a nie liniowej, idei, która w ostatnich latach zaczęła zyskiwać coraz większą popularność. 

„Materiały, które tam umieszczamy, nie muszą trafiać – i nie mogą – trafiać na wysypiska śmieci i nie mogą trafiać do oceanów… muszą zostać poddane recyklingowi” – ​​powiedział Steilemann.

„Po drugie, musimy upewnić się, że również nasz surowiec, którego używamy, nie pochodzi z liniowego modelu biznesowego i nie jest wydobywany z ziemi”.