Lista China Tower: Powrót z niespodzianką

Jest coś przyjemnie retro w IPO China Tower Corporation w Hong Kongu. Wśród wielu nowych ofert technologicznych China Tower jest uderzająco namacalna: posiada wieże telekomunikacyjne, których jest 1.8 miliona.

Umowa, która ma na celu zebranie do 8.68 miliarda dolarów, ma również inne obszary znaczenia.

Z innej perspektywy jest to największa państwowa spółka giełdowa w Hongkongu od czasu Agricultural Bank of China w 2010 roku. Jest to szansa na powrót na rynek po łagodnym rozczarowaniu notowaniem Xiaomi, które w czerwcu zebrało 4.7 miliarda dolarów. .

I jest to dość nietypowa okazja, aby kupić firmę z niemal całkowitym monopolem w Chinach, posiadającą 97% rynku.

Ale być może najbardziej interesującą rzeczą jest to, co mówi nam o azjatyckich rodzimych funduszach private equity.

Dziwne… czy nie?

Największy ujawniony udział w transakcji to zobowiązanie w wysokości 400 milionów dolarów od Hillhouse Capital i kolejne 100 milionów dolarów od Alibaby. Są tam również klasyczni chińscy zwolennicy – ​​ICBC, Sinopec, SAIC Motor, a także notowana na giełdzie nowojorska firma Och-Ziff Capital Management – ​​ale czy to nie dziwne, staroekonomiczne miejsce, w którym można znaleźć Hillhouse i Alibaba?

Na pierwszy rzut oka tak. Hillhouse wyrobił sobie markę będąc bardzo wczesnym inwestorem w Tencent i JD.com, i naprawdę wszedł w wielki czas pod względem private equity, zakotwiczając grupę nabywców grupy logistycznej GLP w największej w Azji transakcji typu take-private.

Na wczesnym etapie inwestycji kojarzy się to z inwestycjami takimi jak chiński właściciel witryny anime Bilibili i start-up samochodów elektrycznych Nio, a nie ze stalowymi wieżami.

Ale ciekawie jest spojrzeć na inną umowę Hillhouse, która pokazuje nam, że rzeczy nie zawsze są takie, na jakie wyglądają.

W kwietniu 2017 r. Hillhouse, wraz z innym rodzimym funduszem private equity, CDH Investments, kupił Belle International – notowanego na giełdzie w Hongkongu detalistę obuwia, który boryka się z trudnościami. W tamtym czasie zdumiało to rynek: co inwestor tak bystry jak Hillhouse robił ze sklepem obuwniczym?

Ale Hillhouse dostrzegł wartość w danych, które Belle zgromadziła, sprzedając buty do Chin, i dostrzegł szansę w przekształceniu biznesu w świat cyfrowy.

Sprytni sponsorzy dysponują bardzo potężnymi wewnętrznymi maszynami do generowania umów. Płacą tylko za pomysły. I musisz wiedzieć, co myślą 

 – Doradca

Alibaba wydaje się jeszcze mniej prawdopodobnym nabywcą China Tower, ale znowu historia jest pouczająca.

Cztery miesiące przed złożeniem oferty Hillhouse na Belle, Alibaba poprowadziła 2.6 miliarda dolarów przetargu na prywatyzację operatora domu towarowego Intime Retail. Założenie było takie samo: wziąć borykającą się z trudnościami firmę z cegieł i zaprawy murarskiej i odkryć ją na nowo, wykorzystując całą wiedzę zdobytą jako najbardziej dynamiczna firma e-commerce na świecie.

Co więc widzą w China Tower? Cóż, ten wiersz w prospekcie emisyjnym firmy daje nam wskazówkę: „Jesteśmy niezastąpioną siłą napędową we wdrażaniu chińskiej strategii budowania siły w cyberprzestrzeni”. Poza tym oznacza to stabilne wpływy pieniężne w postaci regularnych opłat serwisowych płaconych przez klientów w ramach długoterminowych umów. Umowy o świadczenie usług z klientami telekomunikacyjnymi są zwykle podpisywane na okres od pięciu do piętnastu lat i mają bardzo wysoki wskaźnik odnawiania, ponieważ tak naprawdę nie ma innego miejsca, do którego mogliby się udać.

Zrozumienie firm takich jak Hillhouse – a także podobnych lokalnych funduszy private equity, takich jak Hopu i CDH – staje się coraz ważniejsze dla banków w regionie.

„Ludzie mówią: nie zajmujemy się już fuzjami i przejęciami, zajmujemy się kapitałem podwyższonego ryzyka” — mówi jeden z bankierów inwestycyjnych z Hongkongu. Oznacza to, że wymagana jest inna rola doradcza.

Doradcy rozumieją, że niektóre grupy, takie jak ta, będą mogły same zawrzeć transakcje dotyczące udziałów mniejszościowych; i będą transakcje kontrolne, do których bankowcy z fuzji i przejęć wciąż będą mieli wgląd.

„Mądrzy sponsorzy dysponują bardzo potężnymi wewnętrznymi maszynami do generowania transakcji” — mówi doradca. „Będą płacić tylko za pomysły. I musisz wiedzieć, co myślą”.

Syndykat

Innym obszarem, w którym China Tower jest powrotem do przeszłości, jest posiadanie racjonalnego syndykatu. Jest tylko dwóch sponsorów – Goldman Sachs i CICC – wraz z Bank of America Merrill Lynch i JPMorgan oraz wspólnymi globalnymi koordynatorami i współprowadzącymi księgę popytu. Wprawdzie, gdy dojdziesz do poziomu współprowadzącego księgę popytu, jest ich 15, ale to wciąż poprawa w stosunku do 26 w przypadku Postal Savings Bank of China (PSBC).

Będzie również znacznie mniej zależny od inwestorów fundamentalnych: 79% PSBC trafiło do przyjaciół i rodziny, podczas gdy China Tower przeznaczy 1.4 miliarda dolarów na kamienie węgielne z prawie 8.78 miliarda dolarów.

Co więcej, 800 milionów dolarów z tego należy się Hillhouse, Och-Ziff i Alibaba, którzy z pewnością nie inwestują dla chińskiego rządu ani nie chcą być mili dla swoich przyjaciół.

Tak więc, mimo wszystko, jest to transakcja w starym stylu – biznes jest nawet rentowny – ma też nowy zwrot: ludzie napędzający go ze strony inwestora są lokalni, inteligentni, długoterminowi, prywatni i bardzo, bardzo bystrzy na technice.