Szok wywołany działaniami blokującymi podjętymi w celu powstrzymania rozprzestrzeniania się koronawirusa po raz kolejny dominuje w globalnym obrazie ryzyka, powodując obniżenie przez analityków kluczowych czynników ekonomicznych w drugim kwartale 2020 r. I ponowną ocenę skutków fiskalnych nadzwyczajnego wsparcia państwa udzielonego w połączeniu z płynnością zastrzyki z banków centralnych.
Ma to wpływ w szczególności na dwa czynniki: zmienną perspektywy gospodarcze - PNB, która została obniżona w 127 ze 174 krajów od czasu przeprowadzenia poprzedniego badania w I kwartale 1 r., Oraz wskaźnik zatrudnienia / bezrobocia, który obniżył się w 2020.
W sumie 79 krajów odnotowało obniżenie łącznej oceny ryzyka od pierwszego kwartału, przy czym gwałtowne spadki ponownie wystąpiły w Argentynie i Libanie, odzwierciedlając ich bieżące problemy z obsługą zadłużenia, a także Iran, Irak, Libia, Syria i Jemen, z których wszystkie były na początek opcje wysokiego ryzyka.
Wśród krajów o wyższym profilu ryzyka godne uwagi są również Czechy, Meksyk i Sri Lanka, a także wielu pożyczkobiorców państwowych w całej Afryce Subsaharyjskiej z ekspozycjami na towary, ograniczonym dostępem do finansowania, krajowymi problemami politycznymi i rosnącą falą zadłużenia zagranicznego.
Stany Zjednoczone nadal popadają w populistyczne zamieszanie z Donaldem Trumpem, pozornie świadome jego malejącej popularności, celując w swoją bazę za pomocą ksenofobicznych apeli, zarówno zagranicznych, jak i krajowych
- Dan Graeber, raport GERM
Był to także gorący czas dla rynków wschodzących i rynków granicznych, gdzie zwiększone ryzyko jest teraz dla inwestorów w Brazylii, Chile, Indiach, Indonezji, Nigerii i Peru, chociaż nie w Rosji, Kambodży czy Wietnamie, które w ankiecie rosną.
Wśród 81 krajów wykazujących poprawę bezpieczeństwa przeważają narody wyspiarskie, które są w stanie wyraźnie zapewnić lepszą ochronę przed koronawirusem, a mianowicie Bermudy, Republika Dominikany, Fidżi, Haiti, Jamajka, Malediwy i, co imponujące, Tajwan.
Również bezpieczniejsze są Grecja, Kazachstan, Czarnogóra, Maroko i Paragwaj zgodnie z wieloczynnikowymi wskaźnikami badania. Tymczasem Szwajcaria pozostaje najbezpieczniejszym krajem na świecie, wyprzedzając Singapur i kraje skandynawskie, które mają stosunkowo silniejsze podstawy makro-fiskalne, stabilniejsze waluty, niską korupcję i inne zalety.
Unikalna ankieta Euromoney dotycząca ryzyka „crow-sourcingu” jest elastycznym przewodnikiem po zmieniającym się postrzeganiu uczestniczących analityków zarówno w sektorze finansowym, jak i niefinansowym, koncentrując się na szeregu kluczowych ekonomicznych, politycznych i strukturalnych czynnikach wpływających na zyski inwestorów.
Badanie jest przeprowadzane co kwartał wśród kilkuset ekonomistów i innych ekspertów, a jego wyniki są zestawiane i zagregowane, wraz z miarą dostępu do kapitału i statystykami dotyczącymi długu państwowego, aby zapewnić łączne oceny ryzyka i rankingi.
Stany Zjednoczone zostały obniżone
Zwykle zaawansowane kraje uprzemysłowione o niskim ryzyku są wstrząsane wstrząsem koronawirusowym, chociaż w Stanach Zjednoczonych istnieją również polityczne konotacje związane z szybkimi wyborami prezydenckimi w listopadzie.
„Stany Zjednoczone nadal popadają w populistyczne zamieszanie z Donaldem Trumpem, pozornie świadome jego malejącej popularności, celując w swoją bazę za pomocą ksenofobicznych apeli, zarówno zagranicznych, jak i krajowych” - mówi analityk ds. Geopolitycznych i założyciel GERM Report, Dan Graeber.
„W międzyczasie istnieje coraz większy rozdźwięk między gospodarką, o której mówią nagłówki wiadomości, a gospodarką przedstawianą w terenie.
„Zatrudnianie w USA, zgodnie z najnowszym raportem federalnym, wykazało wzrost, co wywołało falę entuzjazmu na Twitterze prezydenta. Dane zakończyły się jednak przed dramatycznym wzrostem przypadków koronawirusa na południu Stanów Zjednoczonych.
„Bank Rezerwy Federalnej w Atlancie skorygował w górę swoje prognozy dotyczące PKB w oparciu o najnowsze dane dotyczące zatrudnienia, chociaż jego szacunki dotyczące spadku o 35.2% w drugim kwartale nie są powodem do radości, a ekonomiści martwią się, co się stanie, gdy na koniec skończy się bodziec federalny lipca ”.
Obawy te są potwierdzone w ankiecie, ponieważ w II kwartale 2 r. Ocena ryzyka w USA jeszcze bardziej spadła, aby przedłużyć długoterminowy trend spadkowy.
Ryzyko gospodarcze w Stanach Zjednoczonych wzrosło głównie ze względu na zrewidowany w dół wynik wskaźnika zatrudnienia / bezrobocia, a także fakt, że wszystkie sześć wskaźników ryzyka politycznego jest niższych. Oznacza to, że Stany Zjednoczone spadły w tym roku o cztery miejsca w światowych rankingach ryzyka, zajmując 21. miejsce, co plasuje ten kraj między Islandią a Izraelem pod względem porównawczych wskaźników ryzyka.
Kanada również uległa obniżeniu w drugim kwartale 2 r. Kraj „spłaszcza krzywą” w odniesieniu do koronawirusa, mówi Graber o Kanadzie, ale jej gospodarka nadal zmaga się z presją spadkową.
„Opierając się częściowo na ogromnych rezerwach ropy w Albercie, utrzymująca się niska cena ropy naftowej oznacza, że firmy mają niewielkie dochody z odwiertów. Fitch Ratings pod koniec czerwca powiedział, że pandemia koronawirusa w połączeniu z niskim globalnym popytem na ropę zwiększyła prawdopodobieństwo poważnej recesji w 2020 roku.
„Oczekuje się, że PKB Kanady spadnie w tym roku o 7.1%, a dalsze perspektywy wzrostu są ograniczone”.
Japonia i Europa w zastoju
Japonia spadła z pięciu miejsc w rankingu ryzyka do 39. i obecnie plasuje się pomiędzy ZEA a Hiszpanią. Nastąpiły spadki kluczowych wskaźników ekonomicznych, odzwierciedlające szereg słabych wyników, sprzedaży i odczytów zaufania, odkładanie Igrzysk Olimpijskich w Tokio i rosnące bezrobocie.
Czynniki polityczne, w tym ryzyko instytucjonalne, otoczenie regulacyjne i polityczne oraz stabilność rządu są również zrewidowane w niższym stopniu, przy czym kraj jest uwikłany w pogorszenie stosunków dyplomatycznych i handlowych z Koreą Południową oraz partią rządzącą, na którą wpływają niskie oceny poparcia po serii skandali.
Belgia, Francja, Niemcy, Włochy, Niderlandy i Szwecja uległy dalszemu wzrostowi ryzyka dla inwestorów, ponieważ ich gospodarki są osłabione, a presja fiskalna nasila się w wyniku kryzysu Covid-19.
OECD przewiduje gwałtowny spadek PKB i gwałtownie podniesiony w tym roku poziom bezrobocia dla wszystkich członków G10, przy czym najbardziej dotkną one Francję, Włochy i Wielką Brytanię. Ocena ryzyka w Wielkiej Brytanii ustabilizowała się w ankiecie, częściowo dzięki stabilności politycznej, ale w tym roku nadal jest znacznie obniżona, a perspektywa nieosiągnięcia porozumienia w sprawie umowy handlowej Brexit jest dodatkowym czynnikiem ryzyka.
Na arenie międzynarodowej wiarygodność Pekinu osiągnęła nowy niski poziom, biorąc pod uwagę powszechną krytykę jego reakcji na początkowy wybuch Covid-19 i trwającą reakcję na niektóre aspekty Inicjatywy Pasa i Szlaku
- Daniel Wagner, rozwiązania ryzyka kraju
Niezależny ekspert ds. Ryzyka suwerennego Norbert Gaillard wierzy bardziej w ożywienie globalnej gospodarki w kształcie litery W niż w kształcie litery V lub U, zauważając, że po szoku gospodarczym: „Istnieje zwiększone ryzyko szoku finansowego, pomimo proaktywnej polityki wdrożonej przez banki centralne, napędzane gwałtownym wzrostem kredytów zagrożonych w krajach wschodzących i prawdopodobnie w Stanach Zjednoczonych, jeśli liczba przypadków koronawirusa nadal wzrośnie w lipcu.
„Taki kryzys finansowy rozprzestrzeniłby się na europejskie banki i ponownie obniżyłby oceny ECR”.
Gaillard stwierdza dalej, że pandemia Covid-19 zaostrzyła nierówności w krajach europejskich i między nimi, co będzie miało różne konsekwencje.
„Kraj taki jak Hiszpania zostanie szczególnie dotknięty. Biorąc pod uwagę strukturalnie wysoki poziom bezrobocia, nie spodziewam się powrotu salda fiskalnego sektora instytucji rządowych i samorządowych do poziomu z 2019 r. (-2.8% PKB) w ciągu najbliższych trzech lat - mówi.
Widzi także rozwój nieformalnej gospodarki w większości krajów, zwłaszcza w południowej Europie.
„To osłabi zdolność rządów do skutecznego nakładania podatków. W związku z tym obniżyłem już oceny podrzędne dotyczące finansów publicznych oraz regulacji i polityki środowiskowej pięciu największych gospodarek europejskich. Dla kilku z nich obniżyłem również ocenę cząstkową za korupcję ”.
W Niemczech - mówi - rząd jest teraz przekonany, że potrzebna jest solidarność między członkami UE.
„Nie wiemy jeszcze, jak taka solidarność się urzeczywistni. Europejski Bank Inwestycyjny i / lub Europejski Mechanizm Stabilności mogą odgrywać kluczową rolę. Inną opcją jest utworzenie euroobligacji. W każdym razie te nowe ramy będą wspierać oceny ECR członków UE w średnim okresie i sprawią, że euro będzie bardziej odporne niż oczekiwano ”- mówi Gaillard.
Uważa również, że kryzys Covid-19 służy jako katalizator.
„Aroganckie zachowanie chińskich władz skłoniło Komisję Europejską i niektóre rządy europejskie (takie jak Francja i Niemcy) do podjęcia próby odzyskania jakiejś formy suwerenności.
„Niektóre międzynarodowe firmy przeniosą miejsca pracy w Europie, inne mogą zrewidować swoje partnerstwa z firmami chińskimi. Następnie wydaje się, że KE jest zdeterminowana do walki z zagranicznymi dotacjami, które naruszają unijne zasady rynkowe. Ten nowy paradygmat należy dokładnie zbadać, ponieważ może on przyczynić się do „reindustrializacji” Europy i podnieść oceny ECR w perspektywie średnioterminowej, a także oznaczyć koniec populistycznego impetu ”.
Dwie strony historii Chin
Chiny, którym udało się zwalczyć chorobę i ponownie otworzyć swoją gospodarkę, odnotowały pewną poprawę w najnowszym badaniu, chociaż ich ocena ryzyka pozostaje poniżej poziomu panującego pod koniec ubiegłego roku.
Skuteczna kwarantanna i bodźce gospodarcze sprzyjają perspektywom ożywienia, a Chiny są jednym z nielicznych wyjątków, w przypadku których w tym roku realny wzrost PKB może być, choć słaby, wzmocniony poprawą perspektyw sektora przemysłowego i popytu krajowego.
W odpowiedzi na to zaczęły się poprawiać prognozy dotyczące stabilności banków i waluty oraz finansów publicznych.
Współautor badania, Friedrich Wu, profesor na Uniwersytecie Technologicznym w Nanyang, przyznaje, że od kwietnia nastąpiła poprawa perspektyw gospodarczych Chin.
„Zarówno MFW, jak i Azjatycki Bank Rozwoju zrewidowały w górę prognozy chińskiego PKB na 2020 r. Do 1.0% do 1.5%, a dane z maja i czerwca pokazują, że aktywność produkcyjna, sprzedaż detaliczna / auto i transakcje na rynku nieruchomości w Chinach wzrosły, wskazuje na ogólne ożywienie w konsumpcji prywatnej ”, mówi.
Jednak wynik Chin jest gorszy niż w zeszłym roku, obciążony kwestiami polityki zagranicznej związanymi z sytuacją w Hongkongu i pogarszającymi się relacjami z USA i Wielką Brytanią.
Daniel Wagner, dyrektor generalny Country Risk Solutions, jest z pewnością pesymistą, wierząc, że klimat polityczny i gospodarczy w Chinach ulegnie pogorszeniu w dającej się przewidzieć przyszłości.
„Z politycznego punktu widzenia Pekin nadal walczy z wolnością słowa i wolnością internetu, a każdy, kto głośno sprzeciwia się Komunistycznej Partii Chin, staje się celem prześladowań politycznych”, mówi.
„Na arenie międzynarodowej wiarygodność Pekinu osiągnęła nowy niski poziom, biorąc pod uwagę powszechną krytykę jego odpowiedzi na początkowy wybuch Covid-19 i trwającą reakcję na niektóre aspekty Inicjatywy Pasa i Szlaku.
„Z gospodarczego punktu widzenia prognozowano, że wzrost PKB wyniesie zaledwie 2.5% w 2020 r., W porównaniu z 6.1% w 2019 r., Co jest wynikiem Covid-19 i radykalnego ograniczenia handlu i inwestycji transgranicznych. Nawet to wydaje się teraz niepewne, a niektórzy analitycy sugerują, że wzrost PKB w tym roku może być nawet ujemny. Tak czy inaczej, będzie to prawdopodobnie najgorszy wynik gospodarczy od pół wieku ”.
Mieszany obraz dla EM
Nie wszystkie kraje są postrzegane jako większe ryzyko. Na przykład Rosja wykazała dalszą poprawę, co odzwierciedla fakt, że kraj jest stosunkowo odporny na wstrząsy zewnętrzne, ceny ropy spadają do najniższych poziomów oraz konstytucyjne wsparcie dla reform Władimira Putina wspierających stabilność rządu i rubla.
Z kolei kraje, które walczą o kontrolowanie Covid-19, borykają się z poważniejszymi wstrząsami gospodarczymi i gdy początkowe ożywienie wyrównuje się, odnotowały pogorszenie wyników ryzyka, zagrażając stabilności waluty.
Ekonomiści ABN Amro biorący udział w badaniu uważają, że w najbliższych miesiącach waluty rynków wschodzących ponownie ucierpią.
Ożywienie danych ekonomicznych jest głównie uwzględnione w ich opinii w niedawnym raporcie badawczym. Nastroje inwestorów pogorszą się, a fundamenty w wielu krajach będą słabe, w tym ceny surowców i napięcia między USA a Chinami.
Brazylia boryka się z głęboką recesją, a reformy podatkowe i administracyjne wymagane do zarządzania jej obawami fiskalnymi są opóźnione, zagrażając realowi brazylijskiemu. W najnowszym badaniu Brazylia spadła o 14 miejsc w światowych rankingach ryzyka i 24 miejsca w sumie od końca ubiegłego roku.
Indonezja jest kolejnym wielkim spadkiem, spadając o 13 miejsc w drugim kwartale i aż o 28 pozycji ogółem, co wskazuje na podobną niepewność dotyczącą rupii. Do innych poważnych upadków należą Meksyk, Indie i duża część zadłużonych państw Afryki Subsaharyjskiej, dotkniętych szokiem cenowym i ograniczonym dostępem do finansowania.
Afryka na krawędzi
Chociaż wieloletnie obniżki ratingów w RPA ustabilizowały się, inni emitenci obligacji na kontynencie stają się bardziej ryzykowni. Należą do nich Etiopia, Kenia, Namibia i Tanzania, a także producenci ropy z Kamerunu, Gabonu i Nigerii, jako że gospodarki walczą o handel, turystykę i inwestycje w następstwie pandemii.
Niezależny ekonomista Jawhara Kanu mówi, że miary efektywności ryzyka Etiopii mogą wydawać się mocne dzięki ciągłym dużym inwestycjom rządu, dobremu zarządzaniu epidemią Covid-19, faktowi, że wrażliwe branże, takie jak etiopskie linie lotnicze, utrzymały się na powierzchni i rosnące znaczenie tego kraju jako gracz regionalny. Jednak głębsze spojrzenie na ekonomię polityczną kraju ujawnia tkwiącą u jej podstaw kruchość.
„Jedną z warstw tej kruchości są niekończące się frakcje rasowe między różnymi grupami etnicznymi, a także między siłami państwowymi a protestującymi w całym kraju. To przełożyło się na niedawne rozprawienie się z bezpieczeństwem, które spowodowało śmierć co najmniej 235 osób i całkowity zanik internetu w całym kraju ”- mówi Kanu.
„Kolejną warstwą jest spór z Egiptem o Wielką Etiopską Zaporę Renesansową, która nie tylko daje pole do wzmożonego lobbingu i zewnętrznego wtrącania się w wewnętrzne sprawy kraju, ale także pozwala rządowi na rozszerzenie uprawnień pod przykrywką bezpieczeństwa narodowego”.
Rafiq Raji, główny ekonomista w Macroafricaintel, mówi, że w Nigerii gospodarka może skurczyć się o około 3% do 10% w 2020 roku.
„Pięciotygodniowa blokada mająca na celu ograniczenie rozprzestrzeniania się koronawirusa zatrzymała to, co wciąż było kruche na jego drodze. Recesja jest prawie pewna, z prawdopodobnymi spadkami w II i III kwartale, chociaż niektóre sektory gospodarki będą się odradzać szybciej niż inne ”- mówi.
„Banki już zaczynają restrukturyzację kredytów, ponieważ te zagrożone szybko rosną. Ponieważ wiele firm nie było w stanie robić wielu interesów w okresie blokady i nadal próbuje uporządkować swoje sprawy, wiele z nich nie ma środków pieniężnych na obsługę kredytów ”.
Istnieje niezliczona liczba wyzwań, które wciąż się utrzymują, takich jak dramatyczny spadek cen ropy, słabe otoczenie regulacyjne i panująca niepewność
Wśród czynników ekonomicznych, które w badaniu zostały obniżone, z pewnością znajduje się stabilność banków.
Raji stwierdza również, że ceny ropy, choć obecnie przekraczają kluczowe 40 USD za baryłkę, nie są powodem do optymizmu, ponieważ rząd jest zmuszony ograniczyć produkcję poniżej założeń budżetowych, aby dostosować się do cięć OPEC. Również rosnący dług publiczny jest powodem do niepokoju z powodu wysokich kosztów obsługi długu w stosunku do dzwonków alarmowych podnoszących dochody.
„Przy ciągłej dewaluacji naira oczekiwanej na pozostałą część roku z powodu prawdopodobnych niższych napływów twardych walut i chętnych zagranicznych inwestorów portfelowych, którzy chcą wyjść ze swoich ekspozycji naira, jest wiele powodów do ostrożności w odniesieniu do Nigerii” - mówi Raji.
Ekonomista z siedzibą w USA dodaje, że w ostatnich latach nastąpiła niewielka poprawa systemów zarządzania finansami publicznymi potrzebnych do świadczenia podstawowych usług ludzkich w Nigerii, w kontekście ciągłego konfliktu w północnej Nigerii i rosnącego „wybrzuszenia” młodzieży, który ma wpływ na gospodarkę. niepewność.
„Istnieje niezliczona liczba wyzwań, które utrzymują się, takich jak dramatyczny spadek cen ropy naftowej, słabe otoczenie regulacyjne i panująca niepewność. Z dodatkową warstwą globalnej pandemii można było przewidzieć, że warunki prawdopodobnie pogorszą się w krótkim okresie ”.
Niemniej jednak daje nadzieję na afrykański renesans wśród wyzwań Nigerii, stwierdzając, że rząd zapewnia pomoc ekonomiczną obywatelom dotkniętym pandemią oraz że Nigeria jest dynamicznym i odpornym krajem, więc recesja może być „głęboka, ale krótka”.
W istocie nie wszystkie kraje w regionie stały się bardziej ryzykowne i istnieją inne większe czynniki, które mogą wpłynąć na poprawę sytuacji części kontynentu, jak wyjaśnia Diery Seck, dyrektor Centrum Badań nad Ekonomią Polityczną: „Znaczące zmiany zaszły w stworzenie wspólnej waluty dla Afryki Zachodniej, która pomoże poprawić solidność polityki pieniężnej i bankowej. Integracja regionalna w Afryce Zachodniej jest coraz silniejsza dzięki lepszym perspektywom harmonizacji polityki i żywszej integracji poprzez strefę wolnego handlu ”.
Zwycięzcy i przegrani w Azji
W całej Azji wiele krajów przeżywa burzę i zostały one również uwzględnione w badaniu. Należą do nich Bangladesz, Kambodża, Tajwan i Wietnam, które podjęły zdecydowane działania w celu powstrzymania rozprzestrzeniania się Covid-19 bez stosowania całkowitych blokad, a także odniosły korzyści z inwestycji, ponieważ firmy przenoszą się, aby uniknąć ceł handlowych na Chiny.
Mimo to istnieje kilka krajów odczuwających skutki obniżenia rangi czynników polityczno-ekonomicznych, w tym Indonezja, Malezja, Sri Lanka, Korea Południowa, Tajlandia, Hongkong i Singapur.
Wagner z Country Risk Solutions twierdzi, że Singapur jest bardzo wrażliwy na globalne trendy gospodarcze i został mocno dotknięty w tym roku.
„Ministerstwo Handlu i Przemysłu prognozuje w tym roku ujemny wzrost PKB na poziomie od 0.7% do 4.0%. To powiedziawszy, miasto-państwo ma niesamowitą zdolność do odkrywania siebie na nowo i może zyskać na trwającym exodusie firm finansowych z Hongkongu. Singapur stanowi atrakcyjną alternatywę ”.
Wu z Nanyang twierdzi, że władze kompetentnie poradziły sobie z kryzysem, ale dodaje: „Jest to regionalne centrum handlowe, finansowe i turystyczne. Jeśli Singapur zbyt szybko otworzy swoje granice, importowane przypadki Covid-19 mogą wzrosnąć i będzie musiał ponownie nałożyć blokadę, co byłoby niepowodzeniem dla gospodarki i jego obywateli ”.
Jest także zjadliwy wobec radykalnych protestujących w Hongkongu, którzy twierdzą, że „zbierają to, co zasiali w zeszłym roku.
„Z ruchu prawnego przeciwko ekstradycji przekroczyli„ czerwoną linię ”, aby bronić niepodległości i kwestionować suwerenne prawa Pekinu - mówi.
„Wiele prywatnych firm i spokojnych mieszkańców Hongkongu faktycznie popiera nałożone na niego chińskie prawo bezpieczeństwa narodowego, ponieważ jest ono skierowane tylko do mniejszości radykałów i będzie miało niewielki wpływ na normalne, codzienne funkcjonowanie przedsiębiorstw i tam mieszka”.
Bez względu na zalety tego prawa zwiększyło to jednak ryzyko inwestowania.
„Wprowadzenie ustawy o bezpieczeństwie narodowym nie było zaskoczeniem, biorąc pod uwagę uchwalenie tej ustawy w 2015 r. Przez Pekin” - mówi Wagner.
Prawo to podkreśla, że „Chiny muszą wszędzie bronić swoich interesów bezpieczeństwa narodowego” i „wpływa na prawie każdą dziedzinę życia publicznego w Chinach”. Mandat prawa obejmuje politykę, wojsko, finanse, religię, cyberprzestrzeń, ideologię i religię.
„Prawo zmieniło krajobraz polityczny i gospodarczy Hongkongu z miejsca, w którym idee i wolność słowa kwitły, w miejsce, w którym ludzie muszą teraz mieszkać, a przedsiębiorstwa muszą działać w obawie przed powiedzeniem lub zrobieniem czegoś, co może zostać zinterpretowane jako zagrożenie dla obywateli Chin. bezpieczeństwo.
„Wiele międzynarodowych firm - zwłaszcza w sektorze usług finansowych - może teraz zdecydować się na przeniesienie siedziby do krajów, w których nie jest to brane pod uwagę” - ostrzega.
Europa Środkowo-Wschodnia jest podzielona
Europa Środkowo-Wschodnia radziła sobie znacznie lepiej niż większość regionów, a modernizacje dla Bośni i Hercegowiny, Estonii, Węgier, Czarnogóry i Słowenii miały miejsce zarówno w drugim kwartale, jak iw pierwszej połowie roku. Jednak odnotowano również znaczące obniżenie ocen w Bułgarii, Czechach, Polsce i Rumunii.
Dla Polski Adam Antoniak, starszy ekonomista w Banku Pekao, zwraca uwagę na gospodarcze skutki kryzysu Covid-19, a także na mniej przewidywalny krajobraz polityczny rozgrywający się w wyborach prezydenckich.
„O ile na początku obecnej kampanii parlamentarnej obecny prezydent Andrzej Duda prowadził sondaże, a nawet miał szansę na drugą kadencję w pierwszej turze wyborów, to w obliczu ogólnego niezadowolenia związanego z pandemią jego przewaga zaczęła się zmniejszać. z czasem ”, mówi.
„W międzyczasie opozycyjna Koalicja Obywatelska zastąpiła kandydatkę na prezydenta Ewę Kidawę-Błońską Rafałem Trzaskowskim, któremu udało się zdobyć sporą popularność wśród wyborców w pierwszej turze.
„Teraz wynik drugiej rundy jest bliski. Dla rządzącej większości parlamentarnej współpraca z prezydentem opozycji może okazać się bardziej uciążliwa, więc perspektywy polityczne stały się bardziej niepewne ”.
Aby to odzwierciedlić, obniżono kilka wskaźników ryzyka politycznego w Polsce, aw Czechach podobne obniżenie nastąpiło w odpowiedzi na trwające śledztwo w sprawie oszustwa wobec premiera Andreja Babisa i wynikające z niego antyrządowe protesty.
Latam walczy z wirusem
Perspektywy większych gospodarek w Ameryce Łacińskiej mocno ucierpiały z powodu blokad wymaganych do powstrzymania wirusa. Wpływ szoku w handlu światowym na ceny surowców dotknął również wiele krajów, w tym producentów miedzi w Chile i Peru.
Ryzyko dla stabilności politycznej i społecznej Chile wzrosło w wyniku serii protestów obywatelskich od października w odpowiedzi na rosnące koszty życia wywołane podwyżką opłat za metro w Santiago, co uwydatniło rosnące nierówności w kraju.
W sytuacji, gdy Chile stoi w obliczu kryzysu gospodarczego, presja prezydenta na zminimalizowanie trudności, jakie spowoduje i niepewność związana z konsekwencjami opóźnionego referendum konstytucyjnego, które odbędzie się w dalszej części roku, pogorszyło się wiele czynników ryzyka. Obejmują one stabilność rządu, ryzyko instytucjonalne oraz otoczenie regulacyjne i polityczne, a także PKB, zatrudnienie i finanse publiczne.
Argentyna również wygląda na bardziej ryzykowną, ponieważ rząd kontynuuje walkę z kryzysem gospodarczym, oprócz trudnej restrukturyzacji zadłużenia, podobnie jak Meksyk i Brazylia.
Jessica Roldan, główna ekonomistka Finamex, zauważa, że kryzys pojawił się w niewłaściwym momencie dla Meksyku: „Główne składniki PKB spadają lub spowalniają w obliczu pogorszenia zaufania biznesowego i braku spójnego przesłania kluczowych członków rządu na temat„ zasad gra „do prowadzenia.
„Już w środku kryzysu nieśmiała reakcja polityki fiskalnej skoncentrowana wyłącznie na osobach najbardziej narażonych pozostawiła większość firm i gospodarstw domowych w spokoju radzenie sobie ze skutkami blokady i środków dystansowania społecznego, zwiększając tym samym prawdopodobieństwo zaobserwowania wolniejszego ożywienia zatrudnienia. i produktywne, co osłabia zdolność kraju do generowania trwałego wzrostu ”.
Roldan zauważa również, że polityczny wymiar kryzysu zostanie przetestowany w przyszłym roku, kiedy wybory pośrednie i lokalne pokażą, jak radzi sobie rządząca partia Morena.
W Brazylii, gdzie autorytarne tendencje prezydenta Bolsonaro, niestabilny gabinet i apatia wobec niszczenia lasów deszczowych Amazonii budzą niepokój, ryzyko znacznie wzrosło.
Raphael Lagnado, analityk ryzyka w Velours International, mówi, że Brazylia bardzo ucierpiała z powodu braku skoordynowanej reakcji na wybuch epidemii.
„Stronnictwo wpłynęło na kształtowanie polityki, podsyciło kryzys polityczny i utrudniło utrzymanie dystansu społecznego. Fundamenty instytucjonalne i makroekonomiczne Brazylii pozostają solidne, ale w kolejnych miesiącach zdolność rządu do skutecznego działania będzie się pogarszać.
„Podstawowe ryzyka gospodarcze wynikają z malejącego PKB (z prognozowanych -5.3% w kwietniu do -9.1% w czerwcu w 2020 r.), Ostrej, ale kontrolowanej dewaluacji (4.84 R $ wobec dolara w połowie marca do 5.35 R $ obecnie) oraz średnioterminowe, problemy z inflacją i płynnością w związku z wyjątkowo niską stopą procentową i możliwym zastosowaniem luzowania fiskalnego w celu przyspieszenia ożywienia ”.
Producenci ropy w regionie MENA muszą się dostosować
Obniżenie cen ropy o połowę uderza w bardziej wrażliwych eksporterów węglowodorów na Bliskim Wschodzie, uszczuplając i tak już słabe źródła dochodów, które pogarszają deficyty budżetowe i zadłużenie. Algieria, Iran, Irak, Libia i Kuwejt należą do krajów o pogarszających się wynikach, a Syria, Jemen i Liban stoją w obliczu kryzysów.
Kraje Rady Współpracy Zatoki Perskiej (RWPZ) są szczególnie narażone - zauważa Fadi Haddadin, ekonomista ze Stowarzyszenia Polityki Zagranicznej.
„Konsekwencje nadmiernego uzależnienia od eksportu energii, od dawna rozumianego jako słabość strukturalna ich gospodarek, stały się jeszcze bardziej widoczne, a sytuacja ta stanowi szczególnie istotne wyzwanie dla krajów, których finanse publiczne są w tragicznym stanie, takich jak Bahrajn. i Oman.
„Historia ropy naftowej wraz z pandemią wpłynie również na rynki pracy. Może to być moment na rekalibrację zależności od zagranicznych pracowników (zwłaszcza w GCC), co może osłabić dynamiczną bazę konsumentów, a tym samym radykalnie zmienić poziom życia.
„Spadek cen ropy po prostu sprawi, że nieuniknione nastąpi wcześniej, obnażając fakt, że zależność od dochodów z ropy naftowej i ogromne wydatki publiczne na wynagrodzenia i świadczenia socjalne mają ograniczenia.
„Może również stwarzać ryzyko instytucjonalne / polityczne dla RWPZ (jako organizacji regionalnej) w zakresie regionalnej integracji gospodarczej i koordynacji polityki. Innymi słowy, państwa GCC mogą stać się bardziej niezależne zarówno w kształtowaniu polityki fiskalnej, jak i monetarnej ”.
Jednak to nie wszystko. Niektóre kraje odnotowały poprawę wyników w tym kwartale, w tym Izrael, Jordania, Egipt i nie tylko Maroko, kraj wyróżniający się z imponującym wzrostem.
Chociaż gospodarka marokańska nadal będzie dotknięta pandemią Covid-19, na co wskazuje dalsze obniżanie się wskaźnika zatrudnienia / bezrobocia, produkcja tego kraju jest niezwykle zróżnicowana, a analitycy oczekują, że kraj wyjdzie z kryzysu szybciej niż innych pożyczkobiorców z Afryki Północnej po wznowieniu turystyki.
Aby uzyskać więcej informacji, przejdź do: https://www.euromoney.com/country-risk, https://www.euromoney.com/research-and-awards/research najnowsze informacje o ryzyku kraju.
Signal2forex.com - Najlepsze roboty i sygnały Forex
