Zagraniczni inwestorzy szukają licencji i zysków w miarę wzrostu chińskich kredytów zagrożonych

Chiny otworzyły szerzej drzwi zagranicznym funduszom chętnym do inwestowania na szybko rozwijającym się rynku zagrożonych długów bankowych, umożliwiając im po raz pierwszy ubieganie się o licencje na prowadzenie działalności jako spółki zarządzające aktywami na poziomie prowincji (AMC).

Impulsem była decyzja o włączeniu specjalistycznej usługi finansowej do pierwszej fazy umowy handlowej między USA a Chinami, podpisanej w lutym.

Powiedział, że amerykańskie firmy świadczące usługi finansowe będą mogły „nabywać zagrożone kredyty (NPL) bezpośrednio od chińskich banków” i będą traktowane na równi z lokalnymi AMC, gdy organy regulacyjne wydadzą nowe licencje.

Ziemia obiecana

Zagraniczni inwestorzy od dawna pożądali większego dostępu do ogromnego chińskiego rynku zniesionych długów bankowych.

W 1999 roku Pekin utworzył Cinda, Huarong, Orient i Great Wall i nakazał kwartetowi AMC zakup, zarządzanie i zbywanie kredytów zagrożonych będących w posiadaniu dużych banków stanowych.

Wiele z nich skłoniło rynek do rozkwitu i przyjęcia inwestorów specjalistycznych, takich jak Oaktree Capital Management z siedzibą w Los Angeles. Przez chwilę wydawało się, że to się wydarzy. Morgan Stanley i Goldman Sachs wzięli udział w otwartych aukcjach pakietów złych długów bankowych.

Istnieje możliwość rzeczywistego wzrostu kapitału zagranicznego i mogliśmy zobaczyć bardzo duże liczby 

 - Gregory Ritchie, stolica LVF

W 2004 roku Deutsche Bank i Cinda przeprowadziły pierwszą międzynarodową sprzedaż sekurytyzacyjną o wartości 2 miliardów Rmb (290 milionów USD) kredytów zagrożonych, które niegdyś znajdowały się w posiadaniu China Construction Bank.  

Potem Pekin stał się zimny. W obawie przed tym, że państwowe aktywa będą sprzedawane obcokrajowcom po niskich cenach, zdecydował się na ratowanie i zamiast tego wystawił swoje duże banki na giełdzie, a prawie zamknął otwarte aukcje.

Jej AMC kontynuowały wykupywanie kwaśnych pożyczek, podczas gdy amerykańscy inwestorzy, w obliczu światowego kryzysu finansowego, zwrócili uwagę na złe banki w Europie.

Ale teraz wrócili.

Lepsze ceny

Pod koniec lutego Oaktree, który do tej pory kupił zagrożone długi o wartości 6.5 miliarda dolarów, był pierwszym zagranicznym inwestorem, który utworzył chińską jednostkę będącą w całości własnością. Oaktree (Pekin) Investment Management została założona z kapitałem zakładowym w wysokości 5.42 miliona USD, według miejskiego organu nadzoru finansowego.

Więcej przyjdzie.

W swoim najnowszym raporcie na temat rynku kredytów zagrożonych na lądzie, opublikowanym w lutym, PwC podało, że około 1.5 biliona dolarów aktywów zakwaszonych i zagrożonych znajduje się w posiadaniu chińskich banków i AMC.

Okazało się, że rok 2020 był dobrym rokiem, ponieważ inwestorom „łatwiej było uzgodnić ceny portfeli”.

Nadal napływają nowe kredyty zagrożone dzięki takim czynnikom, jak niedawne silne pożyczki udzielone MŚP przez banki kontynentalne.

Powinno to przynieść korzyści większym graczom, dużym funduszom specjalnym, którzy zaangażowali się w tę przestrzeń i zawarli wiele transakcji 

 - Jamesa Dilleya z PwC

Spowolnienie wzrostu, zaostrzone przez koronawirusa, ma wywołać kolejną nową falę złego długu. Tylko w pierwszych dwóch miesiącach tego roku upadłość ogłosiło ponad 100 firm z branży nieruchomości.

Nie oznacza to powrotu wyspecjalizowanych inwestorów zagranicznych: tak naprawdę nigdy tak naprawdę nie opuścili.

W swoim raporcie PwC powiedział, że rok 2019 był rekordowy pod względem zamkniętych transakcji NPL złożonych przez międzynarodowych inwestorów, z 1.1 miliarda dolarów wydanych w 14 transakcjach. Łącznie w latach 50-2014 zawarło 2019 transakcji 13 inwestorów zagranicznych; Oaktree, Goldman Sachs i Lone Star Funds z siedzibą w Dallas były zaangażowane w siedem.

Różnica polega na tym, że do tej pory zagraniczni inwestorzy ograniczali się do kupowania jednorazowo pojedynczej pożyczki, bezpośrednio od chińskiego banku - takiego, który dotyczył, powiedzmy, niedokończonego centrum handlowego, które kiedyś należało do firmy zajmującej się nieruchomościami.

„Ale wiele złych kredytów, wszystko powyżej trzech, i musieli kupować przez AMC”, zauważa James Dilley, partner doradczy w PwC w Hongkongu. To gwałtownie zmniejszyło wewnętrzne stopy zwrotu.

Zagraniczne zainteresowanie

Po uzyskaniu pełnej licencji zagraniczna instytucja może teraz teoretycznie „udać się bezpośrednio do banku i kupić inną podobną pulę nieściągalnych długów po tej samej obniżonej cenie” - dodaje. Omijanie lokalnych lub centralnych AMC umożliwi im teoretycznie „osiągnięcie wyższych IRR i poszerzenie wachlarza sprzedawców, do których można uzyskać dostęp”.

W przypadku firm takich jak Oaktree kolejnym krokiem będzie ubieganie się o bezpośrednie działanie w charakterze zarządzającego długami nieściągalnymi.

Umowa handlowa nie określa, ile to będzie kosztować, ale lokalne AMC muszą zgromadzić 1 miliard Rmb, aby uzyskać prowincjonalną licencję. Oczekuje się, że większość firm zagranicznych skupi się na bogatych regionach, takich jak Guangdong i Zhejiang, i będzie ograniczać się do kupowania zepsutego długu związanego z aktywami zlokalizowanymi tylko w tej prowincji.

Gregory Ritchie, stolica LVF

Rynek będzie otwarty nie tylko dla firm amerykańskich. LVF Capital, z biurami w Londynie i Hongkongu, prowadzi Orient Longxin China, fundusz o wartości 500 milionów dolarów, który inwestuje w zagrożone nieruchomości na kontynencie. Jej założyciel, Gregory Ritchie, mówi, że „istnieje możliwość, by kapitał zagraniczny naprawdę się rozwinął i mogliśmy zobaczyć bardzo duże liczby”.

Wskazuje, że roczne zakupy zagrożonych długów zagranicznych wzrosną do około 12 miliardów dolarów do 2022 roku, z 1.1 miliarda dolarów w 2019 roku, i dodaje: „Każdy z największych nabywców zagrożonych długów może z łatwością zainwestować 1 miliard dolarów w pracę w danym roku”. 

Stawki zwrotu

W swoim raporcie PwC powiedział, że zagraniczni inwestorzy, z którymi rozmawiał, są ukierunkowani na IRR, po odliczeniu kosztów, w tym zabezpieczenia, na poziomie 13% do 15%.

Ritchie powiedział, że jego firma „obecnie analizuje istotne czynniki związane z ubieganiem się o prowincjonalną licencję AMC” i dodał: „Wolę inwestować w trudnych warunkach w Chinach niż we Francji. To dość wydajny proces. Masz prawdziwe pożyczki komercyjne, które możesz kupić i rozwiązać, system prawny, który działa prawidłowo, rosnący rynek wtórny, aw każdej prowincji co najmniej jedno prowincjonalne AMC, a także lokalne oddziały czterech wielkich firm zarządzających aktywami.

„Świadomość i infrastruktura w branży są o wiele bardziej rozwinięte”.

Dilley z PwC uważa, że ​​każdy, kto chce być dużym, długoterminowym graczem, będzie musiał wydać ponad 140 milionów dolarów, aby zbudować dużą platformę onshore.

Mówi: „Powinno to przynieść korzyści większym graczom, dużym funduszom specjalnym, którzy zaangażowali się w tę przestrzeń i zamknęli wiele transakcji, ale nie mniejszym amerykańskim funduszom hedgingowym, które w tym momencie chcą tylko zacząć od jednej lub dwóch transakcji”.

Będą przeszkody. Zagraniczne firmy będą miały zakaz prowadzenia działalności na poziomie krajowym i zostaną przyćmione przez wielkie cztery AMC kierowane przez Huaronga i Cindę, które razem kupują około 100 miliardów dolarów kredytów zagrożonych rocznie od banków i niebankowych firm finansowych.

Istnieje 60 kolejnych AMC na poziomie prowincji, z których 53 powstały w latach 2015-2017.

Operacje lokalne

Działalność w Chinach jest ryzykowna, a obcokrajowcy muszą poruszać się w wysoce politycznym środowisku i spowalniającej gospodarce. Ryzyko związane z kursem walutowym pozostaje, a inwestorzy mówią jednocześnie o samej wadze możliwości oraz tarciu i kosztach związanych z przenoszeniem funduszy na ląd i za granicą ze względu na zamknięty rachunek kapitałowy.

Ale to nie przypadek, że Pekin decyduje się teraz na dalsze otwarcie tego rynku dla firm zagranicznych, z ich mocnymi bilansami i międzynarodową wiedzą. Sprzedaż złych pożyczek przez cztery wielkie AMC w pierwszej połowie 2019 roku wyniosła 215 miliardów dolarów, praktycznie bez zmian w porównaniu z poprzednim sześciomiesięcznym okresem, a PwC twierdzi, że dane, poparte własnymi zeznaniami, sugerują, że nawet oni mają trudności z przetworzeniem tego wszystkiego .

Obciążenia zadłużenia w bankach i instytucjach niebankowych oraz w całej szarej strefie prawdopodobnie będą nadal rosły, gdy spowalniająca gospodarka będzie dalej atakowana przez koronawirusa. Po raz pierwszy od wielu lat decydenci w Pekinie i zagraniczni inwestorzy w trudnych zadłużeniach chcą i potrzebują tego samego: siebie nawzajem.