Wynik ryzyka Turcji wciąż spada

Dużo gorącego powietrza nad Turcją: A z punktu widzenia inwestora strach przed awaryjnym lądowaniem

Turcja to konsekwentny temat, jeśli chodzi o ryzyko inwestorów.

To jasno wynika z badania ryzyka krajów przeprowadzonego przez Euromoney, które pokazuje dalsze spadki całkowitego wyniku ryzyka w tym roku.

To przesłanie nie umknęło inwestorom na podstawie najnowszych statystyk za okres od stycznia do lipca, pokazujących spadek rok do roku o nieco ponad 13% dla inwestycji wewnętrznych netto, do 5.4 miliarda dolarów, z czego około połowa to niestabilne przepływy kapitałowe.

Wyniki ankiety z trzeciego kwartału, które wkrótce zostaną opublikowane, nie przyniosły żadnych ulg.

Analitycy utrzymali swoje podwyższone postrzeganie ryzyka, w rzeczywistości stając się ogólnie bardziej zaniepokojonymi, zgodnie z obniżonym łącznym wynikiem całkowitym. Winna jest kombinacja czynników politycznych i ekonomicznych.

To jest zrozumiałe.

Polityka zagraniczna i kwestie wewnętrzne nadal mają wpływ na perspektywy Turcji, ponieważ prezydent Recep Tayyip Erdogan i jego zespół gospodarczy rutynowo nie dostarczają przekonujących argumentów, aby zapewnić ekonomistów, że w pełni zajmą się ładem politycznym i problemami instytucjonalnymi, które okresowo przyczyniają się do wahań walutowych.

Sytuacja jest jednak bardziej złożona, niż sugerują media.

Taka jest opinia Emre Deliveli, jednego z ekspertów lokalnych współpracowników Euromoney i niezależnego konsultanta ekonomicznego, który widzi, że niektóre czynniki ryzyka stabilizują się, a nawet nieznacznie poprawiają, podczas gdy inne niezmiennie pozostają źródłem obaw.

Ta mieszana reakcja rozciąga się na wszystkie strony, na stabilność rządu, ryzyko instytucjonalne i tworzenie polityki, gdzie istnieje szeroki zakres kwestii wpływających na postrzeganie przez analityków.

Nostalgia wiele mówi o stanie ducha tureckiego rządu, a inteligentnemu inwestorowi mówi zdecydowanie niepokojące rzeczy 

 - Mikołaj Firzli

Pozytywnie, inflacja spada, spadając o 10 punktów procentowych do 15% w ciągu ostatniego roku.

„Stan polityki fiskalnej też nie jest taki zły, jeśli zignoruje się jednorazowe kwestie statystyczne”, mówi Deliveli.

Rząd ogłosił, że deficyt zasadniczy będzie wyższy, ale pozostanie poniżej 3% PKB w 2019 i 2020 roku, a następnie będzie się zmniejszał.

Negatywnie jednak stabilność rządu jest kwestionowana, ponieważ wybory samorządowe na początku tego roku przyniosły znaczne straty rządzącej Partii Sprawiedliwości i Rozwoju (AKP).

Obejmowało to miażdżące zwycięstwo opozycyjnego kandydata na mera Ekrema Imamoglu, który objął kierownictwo Stambułu. Większość miast ma teraz kandydata związanego z opozycją.

Nie będzie to miało bezpośredniego wpływu na rządy na szczeblu krajowym, ale zapewni przeciwnikom Erdogana zaufanie, nie tylko w świetle decyzji byłego wicepremiera AKP Ali Babacana o powołanie nowej partii. Może to jeszcze bardziej podzielić część głosów partii rządzącej, przyciągniętej do bardziej liberalnego rynku, prozachodniego biletu.

Inne negatywy to zwolnienie w lipcu Murata Cetinkayi ze stanowiska prezesa banku centralnego. Jego determinacja, aby utrzymać wysokie stopy procentowe, aby ustabilizować lirę i stłumić inflację, pokazała pewien stopień niezależności w instytucji, która nigdy tak naprawdę nie okazała się wspaniałym przykładem.

Było nieuniknione, że skończy się to łzami, biorąc pod uwagę pragnienie Erdogana, by stymulować wzrost.

Nawet w sprawach, które wydają się jasne, zawsze są dwie strony, jak wyjaśnia Deliveli: „Państwowy fundusz majątkowy pożyczył więcej, aby ratować kontrahentów Centrum Finansowego w Stambule, którzy borykają się z trudnościami finansowymi.

„Możesz postrzegać to jako problem, biorąc na siebie ich zobowiązania, lub można to postrzegać bardziej pozytywnie. Ratuje firmy, a także łagodzi związane z tym ryzyko sektora bankowego.”

Jeśli chodzi o gospodarkę, większość ekspertów zgadza się, że rząd jest po prostu zbyt optymistyczny co do swoich planów gospodarczych na najbliższe kilka lat, przewidując przyspieszenie wzrostu PKB do 5% rocznie w latach 2020-2022.

Obraz zewnętrzny jest niepewny i może okazać się dość niepokojący, ale Deliveli zwraca uwagę, że „Turcja nie jest tak bardzo zależna od eksportu i jest znacznie bardziej zależna od popytu wewnętrznego”.

Dodaje: „Nie ma zbyt wiele miejsca na jakąkolwiek ekspansję fiskalną, ani możliwości obniżenia stóp procentowych, biorąc pod uwagę ryzyko inflacji. Oznacza to, że Turcja może osiągnąć wzrost o najwyżej 2% do 3%”.

Inni autorzy ankiet są zgodni, w tym ekonomiści i autorzy ankiet z ING Think, ramienia badawczego banku.

Stwierdzają: „Uważamy, że prognozy [rządu] na rok 2020 i później są dość optymistyczne, biorąc pod uwagę wysoki poziom zadłużenia sektora przedsiębiorstw i trwające zmniejszanie zadłużenia, a także trudne globalne tło z rosnącą niepewnością”.

Inny ekspert ds. ryzyka, mówiąc poufnie, wspomniał, że prognozy wzrostu nie są zgodne z docelowymi poziomami deficytu obrotów bieżących, wykazując poprawę w porównaniu z poprzednim programem.

„Ponieważ Turcja jest uzależniona od importu, nie tylko pod względem dóbr konsumpcyjnych, ale także pod względem nakładów na proces produkcyjny, prawie niemożliwe jest doświadczanie niższego deficytu na rachunku bieżącym przy jednoczesnym wyższym tempie wzrostu”, mówi.

Uczestnik badania, M Nicolas Firzli, regularnie śledzi inwestorów jako przewodniczący Singapurskiego Forum Ekonomicznego, dyrektor generalny Światowego Forum Emerytalnego i członek rady doradczej Global Infrastructure Facility Banku Światowego i z uwagą śledzi Turcję.

„Minister finansów kraju [Berat Albayrak, zięć Erdogana] i nowy prezes banku centralnego [Murat Uysal] są stosunkowo młodymi i niedoświadczonymi nominacjami, którzy wciąż obiecują inwestorom powrót do wspaniałych lat 2000” – mówi.

„Ta nostalgia wiele mówi o stanie ducha tureckiego rządu i mówi zdecydowanie niepokojące rzeczy inteligentnemu inwestorowi”.

Firzli zauważa, że ​​rozpoczynając w latach 2016-2018 systematyczną czystkę w sądownictwie, rząd podważył praworządność i prawa własności.

Jego zdaniem jest to zdecydowanie najważniejszy wskaźnik ryzyka kraju, ważący czynnik ryzyka instytucjonalnego w ankiecie Euromoney – jeden z dwóch wskaźników politycznych (obok korupcji) zdobywający mniej niż połowę łącznej liczby punktów.

„Władze rozpoczęły następnie wojnę podboju w północnej Syrii (2016-2019), cynicznie sprzymierzając się z różnymi milicjami powiązanymi z Al-Kaidą i ISIS” – dodaje Firzli.

„Strategii nie udało się obalić reżimu syryjskiego, ale obciążyła turecką gospodarkę milionami syryjskich uchodźców, a Erdogan wydaje się teraz bliski rozszerzenia militarnie istniejących enklaw, które podbił w północnej Syrii ['strefach bezpiecznych'], dalej ciągnąc Turcja w syryjskie bagno”.

Co rodzi pytanie Firzliego: „Kto chce inwestować w strefie działań wojennych, [co najmniej] podupadającej gospodarki, [której] nie stać na angażowanie się w otwarte przygody wojskowe?”

Jeśli chodzi o gospodarkę, Firzli – podobnie jak inni autorzy ankiety – pozostaje ostrożny. Wierzy, że Erdogan przeżywa kryzys, który sam stworzył, a nie widać łatwego rozwiązania makroekonomicznego lub monetarnego.

„Osobiście oczekuję, że sytuacja ulegnie pogorszeniu w czwartym kwartale iw ciągu pierwszego półrocza 2020 roku, z poważnymi zagrożeniami dla bardzo wrażliwej tureckiej liry i krajowego sektora bankowego”, mówi.

Ankieta Euromoney była konsekwentnie negatywna na ten temat i jeśli inwestorzy mają wziąć pod uwagę Turcję, muszą być przygotowani na wysoki poziom ryzyka.

Pilnowanie lirów również nadal będzie zajęciem.

UWAGA: Czy chcesz handlować na rynku Forex profesjonalnie? handlować z pomocą naszej Forex Robot opracowany przez naszych programistów.
Opinie Signal2forex