Długi ogon łaciński Covida

Jeżeli decydenci uznają, że łagodzenie ilościowe jest „bezkosztowe”, wówczas to, co na początku było jednorazową, nadzwyczajną reakcją polityczną, będzie można zastosować następnym razem, gdy gospodarka ulegnie spowolnieniu, a rachunki fiskalne zostaną zaostrzone.

W końcu niski wzrost jest sytuacją nadzwyczajną dla niepopularnego rządu zbliżającego się do wyborów. To egzystencjalne.

Obecnie burzone są konstytucyjne bariery dla QE w Ameryce Łacińskiej. Tworzone są precedensy dotyczące QE. Nie na darmo nazywa się to „śliskim zboczem”, nawet jeśli studia przypadków takie jak Argentyna – dotyczące finansowania przez banki centralne deficytów skarbowych – wydają się wystarczająco surowe ostrzeżenia, aby nalegać na zachowanie szczególnej ostrożności w tym obszarze.

Niektórzy bankierzy, przynajmniej na razie, umieszczają to ryzyko końcowe w „czysto teoretycznym” przedziale ryzyka. Co jest zrozumiałe: inwestorzy międzynarodowi w znacznie większym stopniu kierują się ścianą płynności uwolnionej przez programy QE prowadzone przez banki centralne z rynków rozwiniętych – płynności poszukującej rentowności niedostępnej w przypadku obligacji skarbowych innych niż te na rynkach wschodzących. Ale czy lokalni inwestorzy sygnalizują nadchodzące problemy?

Zaniepokojenie Brazylią

Weźmy na przykład Brazylię. Bank centralny przekazał ostatnio ministrowi finansów 325 miliardów dolarów australijskich – a prawdopodobnie będzie ich więcej – i istnieją obawy co do zdolności rządu do samodzielnego finansowania na rynku lokalnym

Brazylia nawet nie obniżyła stopy procentowej Selic do zera (wynosi ona nominalnie 2% – ujemna stopa realna) i już od początku pojawiają się obawy dotyczące profilu jej zadłużenia. Skarb Państwa nie podaje konkretnych danych, ale lokalne raporty sugerują, że saldo środków pieniężnych ogranicza się obecnie do trzech miesięcy finansowania dłużnego (odsetki i terminy zapadalności). To trochę mało – w większości przypadków komfort posiadania gotówki jest około dwukrotnie wyższy.

W lipcu tego roku – miesiącu o dużych terminach zapadalności – bank centralny rolował jedynie 150 miliardów R$ z 220 miliardów R$. Do końca roku należy refinansować dalsze 250 miliardów R$ – łącznie 443 miliardy R$ w pierwszych czterech miesiącach 2021 r., z czego 119 miliardów R$ w samym styczniu 2021 r.

Miej oko na emisję suwerennego dolara amerykańskiego w przyszłym roku – jeden z kanarków w kopalni QE-EM 

Rosnący budżet fiskalny spowodowany pandemią, z deficytem prawdopodobnie w tym roku wynoszącym 800 miliardów dolarów australijskich, w porównaniu z prognozowanymi na początku roku 129 miliardami dolarów australijskich, powoduje pogarszającą się dynamikę zadłużenia. Perspektywa flirtu Brazylii z QE nie sprzyja jednak stromej dynamice lokalnej krzywej dochodowości.

Spłaszczenie krzywej dochodowości, warunek wstępny poprawy profilu długu publicznego, będzie wymagało utrzymania kotwicy fiskalnej, wiarygodnej polityki pieniężnej i – w ostatecznym rozrachunku – wzrostu gospodarczego.

Niepewny

Jednak równowaga między tymi trzema jest już nieco niepewna. Ponieważ nie tylko pozorne zielone światło dla wprowadzenia QE może przynieść odwrotny skutek. 

Fiskalna ekspansja płatności nadzwyczajnych dla Brazylijczyków zwiększyła popularność prezydenta Bolsonaro, ale chociaż rynki zrozumiały potrzebę takiej ekspansji fiskalnej w czasach Covida, nie będą tak zrelaksowane w sprawie jej przedłużenia, chyba że zostanie to sfinansowane cięciami wydatków gdzie indziej lub zwiększone podatki.

Jakakolwiek wskazówka, że ​​zapłaci za to bank centralny, z pewnością wywoła rewoltę rynkową, która zasadniczo osłabi zdolność rządu do finansowania się wewnętrznie. Miej oko na emisję suwerennego dolara amerykańskiego w przyszłym roku – jeden z kanarków w kopalni QE-EM.